ยินดีต้อนรับสู่เส้นทางการเรียนรู้ "ความลับของดอกไม้ทองคำ" ในช่วงเริ่มต้นของบทเรียนนี้ เราต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้ายที่สุดของชีวิต:การสลายเหล่าจื่อ (Lao-tse) เคยคร่ำครวญว่ามนุษย์อยู่ในวัฏจักร "เกิดแล้วดับ" ซึ่งหมายความว่า หากปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปตามธรรมชาติ เนื่องจากจิ้นเสิน (จิตสำนึกแยกส่วน)ที่โลภตะกละ แสงแห่งหยวนเสิน (จิตเดิมแท้) ของเราจะถูกฉายออกสู่รูปลักษณ์ทางโลกผ่านทางตา หู ปาก จมูก อย่างไม่ขาดสาย มันก็เหมือนกับถังน้ำที่เต็มไปด้วยรูรั่วไม่ว่าเราจะบำรุงหรือพักผ่อนมากเพียงใด พลังงานก็ยังคงไหลไปสู่ความหมดสิ้นอย่างไม่อาจหวนกลับ
ข้อตกลงลับของสามศาสนาที่หลอมรวมเป็นหนึ่ง
เพื่อจะตัดขาดการสูญเสียนี้ท่านลวี่จู่ (ปรมาจารย์ Lu-tsu) ได้เสนอ "กลไกแห่งการรวบรวมแสง" กฎนี้มิใช่หลักฐานโดดเดี่ยว หากเป็นจุดบรรจบของภูมิปัญญาสูงสุดแห่งอารยธรรมมนุษย์:
- ขงจื่อ (Confucius) เรียกว่า "การข่มใจและกลับสู่จารีต" คือการรวบรวมพฤติกรรมที่กระจัดกระจายกลับสู่ความเป็นระเบียบ
- พระพุทธองค์ (The Buddha) เรียกว่า "การรวบรวมจิตให้เป็นหนึ่ง" คือการเห็นธรรมชาติที่แท้จริงผ่านการหยุดนิ่งและพิจารณา
- ก่วนหยินจื่อ (Kuan Yin-hsi) ได้นิยามว่าเป็น "แกนหมุนของประตูเต๋า" พลังขับเคลื่อนแห่งการปฏิบัติทั้งปวงล้วนเกิดจากแรงรวมแห่งการหวนกลับนี้
โปรดจำไว้ว่า นี่มิใช่เกมปรัชญาที่เลื่อนลอยแต่อย่างใด ดังที่ท่านลวี่จู่ตักเตือนอย่างจริงจังว่า:"นี่คือลำดับขั้นของมหาเต๋าที่สืบทอดมาแต่โบราณ เป็นวิธีปฏิบัติจริงเพื่อความเป็นอมตะ เป็นเซียน เป็นนักบุญ มิใช่คำกล่าวลอยๆ" นี่คือการพลิกกลับอย่างแม่นยำของฟิสิกส์พลังงาน——การกลับด้านเลนส์ ปั้นแสงริบหรี่ที่กระจายออกไปสู่ภายนอกให้กลายเป็นแก่นกลางของชีวิต นี่คือความเป็นอมตะ (Immortality) ก้าวแรกแห่งการปฏิบัติจริง